tag:blogger.com,1999:blog-66236786755434500172011-07-27T03:01:07.759-07:00కోరికల గుర్రాలపైన...మధుర స్వప్న మేఘాలలో...బృందావన్ కృష్ణhttp://www.blogger.com/profile/00925513137545249977noreply@blogger.comBlogger91100tag:blogger.com,1999:blog-6623678675543450017.post-6070700745348922932011-07-26T06:01:00.001-07:002011-07-26T06:02:31.470-07:00ఆ క్షణం మొదలు నేను ఎప్పుడూ ఒక్కడినే<br />ఏడ్చి చెప్పిన నాడు కోరింది అమ్మ వొడినే!<br />మాట నేర్చేసరికి గారాలు పోయి<br />ఆటలొచ్చేసరికి మారాలు చేసి<br />పరుగులొచ్చేసరికి దూరాలు కోరి<br />నా ప్రపంచం ఆది నేనే ఆఖరు నేనే<br /><br />గెలుపు నాదేనని ఏనాటికైనా<br />పరుల నెగ్గనీక ఓ పూటకైనా<br />కలిసి సాగే వేళ...మెరిసి తారనై<br />నిలిచిపోవాలని నేను మేరునై <br />మిగిలిపొయాను నేను ఒంటరినై!<br /><br />ఈ క్షణం కదులుతున్నాను ఎప్పుడూ ఒక్కడినై<br />అలిసిపోయిన ఉసురు విసురు నిట్టూర్పునై<br />వెలసిపోయిన చూపు కోరు ఇంద్రధనస్సునై<br />ఓడిపోయిన వొడలు సేదతీరే వొడినై!<br /><br />ఈ క్షణం నా బాధ వేల మహాసాగరాలు<br />ఈ క్షణం నా నగవు శతకోటి ఉదయాలు<br />ఈ క్షణం నా ఉనికి అనంతానంత ప్రాణాలు<br />ఈ క్షణం నా వేగం అప్రతిహత క్రాంతి గమనం!<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6623678675543450017-607070074534892293?l=brindavankrishna.blogspot.com' alt='' /></div>బృందావన్ కృష్ణhttp://www.blogger.com/profile/00925513137545249977noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-6623678675543450017.post-35996919685208774412009-02-06T21:29:00.000-08:002009-02-06T22:00:55.343-08:00నేనో కలల వ్యాపారి, కలతల కళ్ళ మీదుగా నా దారి<br />వేదనతో వేసారిన వారి కళ్ళకి చూపిస్తా వెలుగు దారి<br /><br />చీకటి ఓ కల, వెలుగు మరో కల<br />పెట్టెస్తే మీ ఇక్కట్లు తాకట్టు <br />అల్లేస్తా నేనొక అందమైన వల<br />కాని ఇందులో ఒకటే గుట్టు<br />విడిపించలేనంత! ఆ తాకట్టు వెల<br /><br />ఈ భలే మంచి చౌక బేరానికి<br />బోలెదంత ఉంది గిరాకి<br />ఆలసించినా ఫర్వాలేదు<br />సరుకు నిండుకోదు నాది ఏ నాటికి<br /><br /><br />క్యారు క్యారుల చిన్నారికి చేతికందే చందమామ కల<br />చీమిడి ముక్కుల పొన్నారికి చిలిపి ఆటల కల<br />జిహ్వ పోయిన జీవానికి జిలుగు జాబిలి కల<br />క్రుంగిపోయిన నమ్మకానికి కొత్త వేకువ కల<br />అలిసిపోయిన ఓర్పుకి వెచ్చని ఊరట కల<br />వాడిపొయిన వయసులకి విరుల వాకిళ్ళ కల<br /><br />నష్టపోయేది ఏముంది నేను ఆ బాధకి ఓ కల అరువిచ్చి?<br />మీ కడగళ్ళకి ఓ చిన్న స్వప్నం బదులిచ్చి!<br />ఆ కళ్ళలో నవ్వులు ఆ కళ్ళ ఆశలు, ఇవే నా అరువుకి వడ్డీ<br />పోగేసుకు పోతాను ఓ చిన్న కలను ఒడ్డి!<br /><br />లాభమే ఎటు పోయినా, వైభవమే ఎటు చూసినా<br />నేనో కలల వ్యాపారి, కలతల కళ్ళ మీదుగా నా దారి<br />వేదనతో వేసారిన వారి కళ్ళలో పండిస్తా నవ్వుల వరి!<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6623678675543450017-3599691968520877441?l=brindavankrishna.blogspot.com' alt='' /></div>బృందావన్ కృష్ణhttp://www.blogger.com/profile/00925513137545249977noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6623678675543450017.post-40094384551193964252008-11-20T04:52:00.000-08:002008-11-20T05:02:16.015-08:00నేను ఎప్పుడూ నిన్నే చూస్తున్నా<br />కలలో అయినా కళ్ళతో అయినా<br />నా చుట్టూ నువ్వే, నా చుట్టూ అన్నీ నువ్వే<br /><br />గాలికి రెపరెపలాడే తరువు ఆకులు<br />మోసుకొస్తాయి నీ కురుల గుర్తులు<br />అలజడి దాస్తూ అలలే చూపించే సాగరం<br />అల్లరి చేస్తూ అణుకువ దాచే నీకు సరి<br />జాబిలి అందాల చందం, నీ నవ్వుల వలలా తోస్తోంది<br />వలలో చిక్కుకున్నా వరంలా అనిపిస్తోంది<br /><br />కానీ నువ్వు చూడలేదు<br />వినీల గగనం లాంటి నా హృదయంలో శూన్యం చూసావు<br />నీ కోసం దాచుకున్న తళుకు మిణుకుల వెలుగు చూడలేదు<br />విశాల సముద్రం లాంటి నా ఆలోచనలలో, విసిగించే అలలే చూసావు<br />అలల పరుపు కింద దాగిన కలల లోకం చూడలేదు<br />మండే సూర్యుని లాంటి నా నైజంలో కాల్చే కోపమే చూసవు<br />చల్లని జాబిలికి ప్రాణం పొసే చెలిమి చూడలేదు<br /><br />నువ్వు చూడలేదు, నేను చేప్పలేను<br />నాకు చెప్పిన గాలి నీకు చెప్పలేదు<br />నాకు చూపిన అలలు నీకు చూపలేదు<br />నన్ను చుట్టిన వల నిన్ను చుట్టలేదు<br />ఎందుకు? ఓ సారి ప్రశ్నించుకో తెలుస్తుంది, నువ్వు చూడలేదని!<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6623678675543450017-4009438455119396425?l=brindavankrishna.blogspot.com' alt='' /></div>బృందావన్ కృష్ణhttp://www.blogger.com/profile/00925513137545249977noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6623678675543450017.post-10241531561963982752008-10-18T09:14:00.000-07:002008-10-18T09:18:43.417-07:00ఏం మిగిలింది?<br />కలలని ఆశలు చేసుకుని, అలుపెరుగని పరుగు అందుకొని<br />కనిపించని గమ్యాల కోసం గమనంలో?<br />పాదాలు అరిగిపోయాయి<br />నడిచొచ్చిన గుర్తులు చెరిగిపోయాయి<br /><br />ఏం మిగిలింది?<br />చేతలే బాకులు చేసి, చేధించే ఆశ చూసి<br />ఎవరు రాసిన గీతలో! మార్చుకునే ఆటలో?<br />రెక్కలు విరిగిపోయాయి<br />చేతిలో గీతలు ఓటమి రాతలయిపొయాయి<br /><br />ఏం మిగిలింది?<br />కళ్ళలో వొత్తులేసుకుని, కలవరిస్తూ వేకువని<br />రెప్పలార్పకుండా రేయి పవలు వేచిన వేళల్లో? <br />దీపం కొండెక్కింది <br />మోయలేని బరువుతో చూపు, చూపు తిప్పేసుకుంది<br /><br />ఏం మిగిలింది?<br />ఈ బ్రతుకు యాత్రలో<br />తెగిపోయిన బంధాలు తెలియదు ఎటు పోయాయో?<br />మనసు మీటిన భావాలు మళ్ళీ ఎప్పుడు వస్తాయో?<br />చిన్ని చిన్ని నవ్వులు ఎక్కడ పారేసుకున్నానో?<br /><br />పరుగు, ఆశల వెంట, అందని ఎండమావుల కోసం<br />పరుగు, కలల వెంట, కళ్ళు తెరిస్తే కరిగిపొయే కథల కోసం <br />పరుగు, ఎంత దాచినా దాహం తీరని ధనం కోసం<br />పరుగు, ఎంత ఎదిగినా ఒదగని అహం కోసం<br /><br />ఏం మిగిలింది?<br />సమత మమత నవ్వు పులకరింపు<br />ప్రేమ స్నేహం తోడు పలకరింపు <br />అన్నీ, అన్నీ వదిలిపోయాయి<br />నాలో మిగిలిన ఏ కొన్నో కూడా అంతరించిపోయాయి<br />మిగలని వాటి గుర్తులు మాత్రం మిగిలిపొయాయి<br />మరుపు తెలియని నా మనసుకి తోడుగా!<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6623678675543450017-1024153156196398275?l=brindavankrishna.blogspot.com' alt='' /></div>బృందావన్ కృష్ణhttp://www.blogger.com/profile/00925513137545249977noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6623678675543450017.post-23496420752217028212008-03-16T20:45:00.000-07:002008-03-16T20:47:07.804-07:00నేను వేచి ఉన్నాను<br />నువ్వు నా పైన కురుస్తావని<br />నువ్వు నాతో కలుస్తావని<br /><br />ఎంత తాగినా తీరని దాహం<br />ఎంత ఆగినా తీరని విరహం<br />నా ప్రవాహానికి నువ్వే ప్రాణం<br /><br />నీలాకాశంలో చల్లని నల్ల మబ్బులా నువ్వు<br />ఏకమవ్వాలని ఆరాటంతో ఉరకలేసే నదిలా నేను<br /><br />నీ చినుకు చేతులు నన్ను తాకినప్పుడు<br />నీ నవ్వుల జల్లు కుండపోతగా ఎద తడిపినప్పుడు<br />దిగంతాలు ధిక్కరించే ధైర్యం<br />కరుకు బండలు దాటుకు పోయే పరుగు<br />చేర్చాయి నన్ను ప్రేమ కడలికి<br />కలిసిపోయాం మనం ప్రేమ సాగర ఒడిలో<br /><br />మళ్ళీ మేఘంలా నాలోంచి నువ్వు ఎగిసి <br />నదిలా నేను నీ కోసం వేచి<br />వానవై తిరిగి నువ్వు నాలో కలిసి<br />ఈ ప్రేమ విరహం మనం...<br />ఎన్ని జన్మల నుంచో ఇదే తరహా<br />ఈ ప్రేమ కథ అదరహా!<br /><br />ఎంత పంచినా తరగని వరం ప్రేమ<br />ఎంత తాగినా తగ్గని దాహం ప్రేమ<br />ఎప్పటికీ మరువని కథ...<strong><font color=red>నువ్వు నేను ప్రేమ</font> </strong><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6623678675543450017-2349642075221702821?l=brindavankrishna.blogspot.com' alt='' /></div>బృందావన్ కృష్ణhttp://www.blogger.com/profile/00925513137545249977noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-6623678675543450017.post-61181261617371884842008-01-31T03:27:00.000-08:002008-01-31T03:32:42.541-08:00కాలంతో అడుగు కలుపలేక, కదలకుండా ఆగలేక<br />సాగే పాదం సమాజం కోసమేనని<br />జన స్రవంతిలో కలిసీ కలవకుండా<br /><strong>వహిస్తూ ప్రేక్షక పాత్ర, సాగిందో అసమర్ధుని జీవయాత్ర!</strong><br /><br />దాటెళ్ళిపోయేవాటిని ఓ కంట చూస్తూ<br />అంతరించిపోతున్న వాటిని కాపాడుకోలేక<br />అరవలేక, అరుపుతో గొంతు కలుపలేక<br /><strong>వహిస్తూ ప్రేక్షక పాత్ర, సాగిందో అసమర్ధుని జీవయాత్ర!</strong><br /><br />కస్టాలు మనుషలకేనని, ఇదంతా మామూలేనని<br />గెల్వలేక, ఓటమి సహజమని భరిస్తూ<br /><strong>వహిస్తూ ప్రేక్షక పాత్ర, సాగిందో అసమర్ధుని జీవయాత్ర!</strong><br /><br />అందని భోగాలు పుల్లని ద్రాక్షలని, అందిన పళ్ళే అమృతమయమని<br />సంతృప్తితో ఆశకి కళ్ళెం వేస్తూ<br /><strong>వహిస్తూ ప్రేక్షక పాత్ర, సాగిందో అసమర్ధుని జీవయాత్ర!</strong><br /><br />దొరికిందే విధి అని, దొరకనిది మనది కాదని<br />ఎగిరి అందుకునే సాహసం లేక<br /><strong>వహిస్తూ ప్రేక్షక పాత్ర, సాగిందో అసమర్ధుని జీవయాత్ర!</strong><br /><br />చిక్కని చుక్కలు చేరని తీరాలని<br />చేతిలో గీతలు చెరగని రాతలని<br />చేయి చాచి అందుకోవటం దురాశేనని<br /><strong>వహిస్తూ ప్రేక్షక పాత్ర, సాగిందో అసమర్ధుని జీవయాత్ర!</strong><br /><br />తనకు లేని అందం, కేవలం ఒక ఆర్భాటమని<br />మనకు ఉన్న గుణమే, వెలలేని ధనమని<br />అందానికి మెరుగులద్దే అందాలని వెక్కిరిస్తూ<br /><strong>వహిస్తూ ప్రేక్షక పాత్ర, సాగిందో అసమర్ధుని జీవయాత్ర!</strong><br /><br />ఒడిదుడుకుల ఒడిలో సాగిపోతూ<br />బడలికల నీడలో సేదతీరుతూ<br />సడలికలు లేని నియమాలే గోడలుగా చేసుకుని<br />బంధాలు బంధించే సంకెళ్ళని<br />మూసి ఉంచి మనసు ద్వారబంధాలని<br />కాలగమనం చూడనని మొండికేస్తూ<br />కాలంతో గమనాన్ని ప్రతిఘటిస్తూ<br /><strong>వహిస్తూ ప్రేక్షక పాత్ర, సాగిందో అసమర్ధుని జీవయాత్ర!</strong><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6623678675543450017-6118126161737188484?l=brindavankrishna.blogspot.com' alt='' /></div>బృందావన్ కృష్ణhttp://www.blogger.com/profile/00925513137545249977noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-6623678675543450017.post-6586789176814371682008-01-17T22:08:00.000-08:002008-01-17T22:17:02.489-08:00తల నిమిరినప్పుడు,కలవరించినప్పుడు<br />కనులు వెతికినప్పుడు,కల వరించినప్పుడు<br />శ్వాస చేరినప్పుడు, ఊపిరాడనప్పుడు<br />మాటలాడినప్పుడు, మూగబోయినప్పుడు<br />గోల చేసినప్పుడు, గోడు చెప్పినప్పుడు<br /><br />తిట్టిన నాడు, వెన్ను తట్టిన నాడు<br />ఉన్న నాడు, లేని నాడు<br />ఎండనయినా నీడనయినా<br />వీడలేదు నిమిషమయినా<br /><br /><strong><span style="font-size:20;color:red;">నేస్తం</span></strong> నువ్వో వరం!<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6623678675543450017-658678917681437168?l=brindavankrishna.blogspot.com' alt='' /></div>బృందావన్ కృష్ణhttp://www.blogger.com/profile/00925513137545249977noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-6623678675543450017.post-76444802100786668292007-08-08T00:42:00.000-07:002008-12-09T16:52:17.166-08:00<a href="http://4.bp.blogspot.com/_8d62lv6yQfc/RrmImBHMa3I/AAAAAAAAAAc/mwFsmb1-WTY/s1600-h/IndianFlag.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5096254640061442930" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/_8d62lv6yQfc/RrmImBHMa3I/AAAAAAAAAAc/mwFsmb1-WTY/s400/IndianFlag.jpg" border="0" /></a><br />యేమయిపోతోంది ఈ రోజు, మన మూడు రంగుల జెండాకి?<br />వెలిసిపోతున్న రంగులని తిరిగి అద్దలేమా దానికి?<br /><br /><span style="color:#ff9900;">మన సాంప్రదాయాలకు ఆలవాలంగా<br />భరత మాత నుదుటి పైన<br />నిలిపిన సింధూరమే కాషాయం అనుకున్నాను<br />యెందరో బలైపోయారు అమ్మ కోసం<br />అమ్మ సౌభాగ్యం అనుకున్నాను<br /></span><br /><span style="color:#ff0000;">కులమని మతమని మనకదే హితమని<br />అమ్మ మోమున రక్తతిలకం దిద్దుతుంటే<br />రంగు మారి కాషాయం ఎరుపు వర్ణం పులుముకుంటుంటే<br />ఎందరో బలైపోతున్నారు<br />అమ్మ దౌర్భాగ్యం ఏమిటో తెలుసుకున్నాను</span><br /><br />యేమయిపోతోంది ఈ రోజు, మన మూడు రంగుల జెండాకి?<br />వెలిసిపోతున్న రంగులని తిరిగి అద్దలేమా దానికి?<br /><br />నాకు తెలిసిన తెలుపు, శాంతి కపోతం వర్ణమే<br />నాకు తెలిసిన తెలుపు, మన నవ్వులలో పసితనమే<br />నేనెప్పుడూ అనుకోలేదు అది పాడె మీద గుడ్డని!<br />నేనిప్పుడే చూస్తున్నా అది నా కంటికి కమ్మిన మబ్బు అని<br /><br />అమర వీరుల త్యాగలకు మహాత్ముడి నివాళి<br />ఆ శాంతికి సందేశం ఆ తెలుపు<br />నేడు మనం చేస్తున్న అరాచకాలకు కాపుగా<br />నలుపు దాపుకు తోలు కప్పు తెలుపు<br /><br />యేమయిపోతోంది ఈ రోజు, మన మూడు రంగుల జెండాకి?<br />వెలిసిపోతున్న రంగులని తిరిగి అద్దలేమా దానికి?<br /><br /><span style="color:#006600;">పారే జీవధారల, కురిసే మేఘదారుల<br />విరబూసిన రంగు పచ్చ<br />ఎల్లరికీ శుభం కోరే<br />మన ఇంటి మావిడాకు పచ్చ<br />పచ్చటి కొమ్మల పైన కోయిలలు కూసాయి<br />అవే కొమ్మలు ఎండి నేడు రాబందులు చేరాయి<br />అభివ్రుద్ధి కోసం పరుగులు తీస్తూ<br />పచ్హదనం చెరపమని ఎక్కడుంది శాస్త్రం?<br />కన్నీరు తుదుచుకోవటానికి కూడా లేకుండా<br />అన్నం పెట్టే చేతినే నరికేసి<br />ముందు తరాలకు వేస్తున్నమా పచ్చని మార్గం?<br />ఏదీ ఆ సస్యశ్యామల దేశం?<br />నేను విన్న ఆ దేశం, నేనెప్పుడూ చూడలేదు నేస్తం!</span><br /><br />యేమయిపోతోంది ఈ రోజు, మన మూడు రంగుల జెండాకి?<br />వెలిసిపోతున్న రంగులని తిరిగి అద్దలేమా దానికి?<br /><br /><span style="color:#000066;">తెగువ నింపు గుండెల్లో, బాధ వదులు నిన్నల్లో<br />ఎదురించి చూడు ఒక్కసారి దద్ధరిల్లు గుండెల్లో<br />ఆత్మస్థైర్యం నింపు చూపుల్లో గెలుపు తీరు నింపు అడుగుల్లో<br />చెప్పకనే అశోక చక్రం చెప్పలేదా ఇదే మంత్రం<br /></span><br />భయం నింపి బ్రతుకుల్లో, వ్యధను పెంచి నవ్వుల్లో<br />అడుగు తీసి అడుగేస్తే, అవినీతి అసమర్ధత అవస్థలూ<br />నిగ్గదీసి అడిగితే, అపహాస్యం అవమానం<br />అడుగడుగునా శోకమే ఆర్తనాదాలే అనునిత్యం<br />అశోక చక్రం కాదది...అనంత శోక వలయం<br /><br />యేమయిపోతోంది ఈ రోజు, మన మూడు రంగుల జెండాకి?<br />వెలిసిపోతున్న రంగులని తిరిగి అద్దలేమా దానికి?<br /><br />(ఇలా ఉంది ఇప్పుడు మన తీరు)<br />ఓ సైనికుడి బలిదానం బదులు ఇచ్చి అవమానం<br />ఓ అమ్మ కడుపు కోతకి బదులు మరి కొన్ని ప్రాణాలు<br />ఓ మహాత్ముని త్యాగనికి బదులు ఇచ్చి అరాచకం<br />ఓ త్యాగనికి ఓ నమస్కారం అంతటితో ఇక చాలు!<br /><br />మనకి చరిత్ర నేర్పింది తిరిగ రాయ కుండా<br />తిరగేసి రాసుకుని 'ఆహా' 'ఓహో' అని<br />వ్యామోహమనే మత్తునిద్ర కలల అందం<br />ఎగిరే జెండా నెరుపు తెలియకుండా కళ్ళకి వేసుకుని బంధం<br />వదిలెసాం వదిలెసాం<br />దేశాన్ని గాలికొదిలేసాం....<br /><br />దేవుడి సౄష్టి అయిన పక్షుల తరువాత...ఆకశానికి అంత అందాన్ని అద్దే ఒకే ఒక మానవ సౄష్టి...దాస్య శౄంఖలాల నుండి విడతానికి మన ఆశయ రూపం...మన అస్తిత్వ ప్రతిబింబం ...'మన తత్వం' ...<strong><span style="font-size:180%;"><span style="color:#ff9900;">మన</span> <span style="color:#000066;">జాతీయ</span> <span style="color:#006600;">పతాకం</span></span></strong>.<br /><br />యేటికి ఒకటీ రెండు సార్లు బయటకి తీసి...ఉతికి..చక్కగా ఇస్త్రీ చేసి...ఓ కర్రకి కట్టి ఎగరేసి..తీసి దాచిపెట్టేసుకుంటే ఒరిగేది ఏమీ లేదు. ఆ రంగుల వెనక కుళ్ళిపోయిన దేహాలూ,కారిపోయిన రుధిరం, కనుమరుగు అయిపోయిన త్యాగాలు ఉన్నయని గుర్తుంచుకొని, దేశానికి ఏదో ఒకటి చేయాలని అందరం అనుకుంటే చాలు...వెలిసిపోయినవి రంగులే...ఆశయాలు కాదని, అమ్మ సంతోషిస్తుంది.<br /><br /><strong><span style="font-size:180%;">జై హింద్!</span></strong><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6623678675543450017-7644480210078666829?l=brindavankrishna.blogspot.com' alt='' /></div>బృందావన్ కృష్ణhttp://www.blogger.com/profile/00925513137545249977noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-6623678675543450017.post-41096620802161757222007-06-23T22:36:00.000-07:002007-06-23T23:36:01.624-07:00<span style="font-size:85%;color:#cc0000;"><span style="color:#006600;">Pachani chetlu, Andhamayina poola mokkalu, hrudyamayina sarassulatho nindina oka chakkati chittadivi.</span> <span style="color:#000066;">Egire pakshulu, baarulu teerina mabbulu, entha todesina taragani neeli rangutho nindina oka vishaalamayina aakasam.</span><br /><br /><span style="color:#333399;">O roju ekkadi nuncho gaali oo chinna mabbula gumpu ni thosukochindhi aa chittadivi paiki. Kindha aa andhaanni choosi harshinchi aa mabbulu varshinchaayi. Okka mabbu thappa. Adhi aa mabbulannitilone chinna mabbu. Aadukuntunte nettukochesindhani gaali payina daani kopam. Andhuke mondikesindhi kuravani ani. Anni mabbulu neellu jallesi thelika paddayemo...gaali vaatam ga kottuku poyaayi. Idhokkate undi poyindhi....ontariga.</span><br /><br /><span style="color:#006600;">Idhe samayam lo thadisi kotha andhaalu thodigina aa chittadivi lo oo peddha chettu pakkana edusthoo oka chinna mokka koorchundhi diguluga. Thanu thadavalani entho aasapadindhi. Yedhi...peddha peddha chetla nunchi neeru jaarithe kadha...jaarina adhi thana vellake cherindhi thappa...vollu thadisthena. Paapam :-(.</span><br /><br /><span style="color:#000000;">Inthalo gaali oopandhukundhi...anukokunda chitti mabbu ki chitti mokka kanipinchindhi...endhuko mari nachindhi. Ekkada gaali mamaya theesukelli pothaado ani jala jala kurisesindhi. A chitti mabbuloni aa konni chinukulu...kaki rekkaki thaakuthoo...konni gaalitho paaripothoo...konni peddha chetha aakulaki raasukunto....chivariki aa konni :-)...aa chitti mokka nethina tapp! tapp! ani paddayi. Okka saariga mokka pulakarinchindhi...yedho kotha balam vachinattu thala yethi choosindhi....gaalilo thelipothoo vellipothunna aa okka mabbuni choosi...navvuthoone undhi...inthalo malli baadha...mabbu vellipoyindhani :-(.</span><br /><br /><span style="color:#000000;">Konallaki aa mabbu atu malli vachindhi...ee saari mokka kooda kaastha peddhadhi ayyindhi. Ee saari anni mabbula kanna mundhe kurisindhi..thana chitti mokka ekkadunna choosthundhani. Tholi chinuku thanaki taakina ventane aakaasam vaipu choosindhi. Mabbu neeru kuripisthune undhi...aa mokka navvutho daanni muripisthune undhi :-). Ilane ee sneham yenno yellu saagindhi. Mabbu peddhadhi ayyindhi...mokka chettayindhi. Kalisina prathi saari aa mabbu aa chettu yenno kaburlu cheppukunevi...mabbu kurisedhi....chettu murisedhi :-). Ila yellu gadichipoyaayi.<br /><br />O roju mabbu vachindhi kaani chettu ledhu. Akkada konni illu...rahadaarulu...evevo unnayi...aa chette kaadhu..ye chettu ledhu....aaa roju mabbu yedichindhi...thanalo unna neellanni khaali ayyedaaka yedichindhi....kulchesina chettu tirigi raaledhu....gaalilo theluthoo velli poyina aa mabbu kooda eppatiki raaledhu.<br /></span><br /><em><span style="color:#ff0000;">Konnallaki malli oka chinna mabbula gumpu atu vaipu vachindhi...aa chinna oorilo oka chinni mokka molichindhi....aa mabbu...aa mokka...adhe sneham...malli modhalayindhi :-).</span> </em><br /><br />Chetlu kulchesina...mokkalu naatandi....mabbulosthaayi...kurusthaayi....andharam anandam ga untaamu.<br /><br /><strong><span style="font-size:100%;color:#336666;">Ooo andhamayina sneha bandham tenchi...mana vinaasanaaniki baatalu veyodhu.</span></strong> </span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6623678675543450017-4109662080216175722?l=brindavankrishna.blogspot.com' alt='' /></div>బృందావన్ కృష్ణhttp://www.blogger.com/profile/00925513137545249977noreply@blogger.com5